fbpx

Ik weet niet hoe jij je dromen achternagaat, maar tot nu toe deed ik dat keer op keer door vanuit mijn hoofd te bedenken HOE dat pad moet zijn. Tuurlijk, ik leef al steeds meer en maar vanuit mijn hart en deel zelfs mijn dag in door vanuit afstemming keuzes te maken en de volgorde te bepalen. Maar toch ik bleef maar invullen wat ik dacht dat het HOE zou worden naar mijn bestemming.

Zelfs al heb ik een leven lang met bewijzen, dat het HOE altijd weer anders gaat dan ik ooit had kunnen bedenken, ik bleef toch ongemerkt daaraan vasthouden. Totdat ik de laatste maanden keer op keer me geïrriteerd voelde. Mijn HOE kwam er nog steeds niet en daar baalde ik van. Maar tegelijkertijd moest ik erkennen, dat er via andere wegen en kanalen toch enorm veel op mijn pad was gekomen dat een grote bijdrage leverde aan steeds beter, meer en krachtiger kunnen staan in mijn leven, het NU en mijn levensmissie.

Dus ondanks dat een deel van mij zich voelde alsof ik had gefaald, voelde een ander deel zich tegelijkertijd dankbaar, trots en opgewonden van opbouwende positieve spanning omdat er toch op andere aspecten van mijzelf en mijn leven een groeiende was.

Dat dubbele gevoel zorgde voor buien van flinke irritatie. Want waardoor lukte dat wel en datgene wat ik bedacht niet? Hoe was het mogelijk dat ik tegelijkertijd niet succesvol èn succesvol was op zo veel punten van mijn leven? En waarom was ik dan eigenlijk niet toch alsnog succesvol in mijn ogen?

Tja, en dan komt toch een stuk ego en conditionering om de hoek kijken. Ik voelde mij deels niet succesvol, omdat de groei niet plaatsvond op de manier die IK had bedacht en voor ogen had. Mijn ego protesteerde dus flink, omdat het zich niet gekend voelde voor al die prachtige ideeën en stappen die ik toch ook nam.

Maar tegelijkertijd brachten al diezelfde ideeën en stappen dus wel de groei die ik niet voor ogen had en vaak ook nog eens op een wijze waardoor ik eerst op ander vlakken kon gaan groeien. Daardoor kon ik een meer gezonde, stevige fundering leggen voor die groei waar ik zo naar verlang en waartoe ik mij zo gedreven voel.

Tegelijkertijd kwam een deel van de onrust en frustratie voort uit conditionering vanuit de maatschappij. Die is zo gericht op geld als meetmiddel, dat ik daarom ook mijn bankrekening nam als maatstaf voor succes. En ook al is die al omgedraaid van schulden van tien duizenden euro’s naar een groeiend positief saldo, het voelde nog steeds niet als het saldo dat past bij iemand met een missie als de mijne.

Maar zoals ik al eerder in een ander blog aangaf, meet het Universum ons niet af aan het banksaldo. Nee, die kijkt over de mate van verschil die je maakt voor jezelf, je dierbaren en de wereld om je heen.

Nou en dan heb ik inmiddels een mega fantastisch resultaat neergezet. Met alleen al de dagkaarten raak ik dagelijks honderden mensen en geef ik mensen soms net dat steuntje die ze op dat moment nodig hebben. Mijn healingwerk verandert levens. Niet alleen van de deelnemers zelf, maar zoals met mijn Crystal Healing Loslaten Negativiteit zelfs die van miljarden mensen en honderden miljoen plekken en dieren wereldwijd.

Dus wat is nu belangrijker? Die eurobankrekening of die emotionele bankrekening?
Dan is het toch die laatste. Die heeft veel meer impact. Niet alleen voor al die anderen, maar ook voor mijzelf. Mijn leven heeft op die schaal een voor mij ongedachte groei gebracht.

En toch, ondanks die groei, die vele malen grootser was dan ik ooit kon bedenken, bleef ik dus als mens toch steeds vervallen in denken, dat ik vanaf NU wel ‘eventjes’ kan bepalen HOE mijn leven zich vanaf NU zich verder mag ontwikkelen.

Nou je snapt het al, zo werkt het niet. Ook niet voor mij.

Ik heb juist de afgelopen weken steeds meer moeten en mogen toegeven, dat ik het HOE niet weet en niet zie. Ik voel en zie alleen de eerstvolgend stappen die mij vooruithelpen naar mijn verlangens, mijn doelen en het grotere geheel. Ik voel alleen dat het mij veel gaat brengen. Maar de uiteindelijke resultaten en (om)wegen waarop zaken naar mij toekomen, blijft me uiteindelijk steeds verrassen.

Daarom heb ik me vorige week voorgenomen om me niet langer gek te gaan maken met denken aan het HOE. Ik probeer nu iedere dag te nemen zoals het is. Vanuit een gedachte en besef, dat die dag dan precies datgene gaat brengen wat voor NU ‘perfect’ is. Zelfs als ik nog niet begrijp waarom dat nu zo ‘perfect’ is.

Ik heb besloten mij over te geven aan de stroom van het Universum. Immers zij trok zich tot nu toe ook niets aan van mijn HOE’s en toch bracht zij mij uiteindelijk altijd precies waar ik wilde zijn, alleen dan op een wijze die vele malen beter was, dan ik vanuit mijn beperking als mens wist te bedenken.

Dus waarom zou ik mij dan nog langer zelf gaan frustreren als het resultaat van het Universum beter is dan ik zelf kan inzien en overzien? Waarom zou ik me nog langer laten tegenhouden door een ego die zoekt naar erkenning in een tijd waarin de ego zelf ook mag doorgroeien naar een andere, weer meer helpende en steunende rol? Dan zou ik niet alleen mijzelf opnieuw tekortdoen, maar dan ontneem ik ook mijn ego de kans om met mij mee te groeien.

En waarom zou ik mij nog langer neerhalen omdat mijn banksaldo niet dezelfde waarde heeft als mijn emotionele bankrekening? Wat ik op die laatste heb staan is niet eens in geld uit te drukken. Zo veel waarde heeft dat voor mij. Dus misschien is het veel wijzer om mijzelf nu met die te gaan meten en de conditionering vanuit de maatschappij op te geven?

Het geeft mij in ieder geval meer ruimte om mijzelf veel meer waardering te geven voor wat ik al wel heb bereikt. Het geeft mij ook de ruimte om ook echt in die waarde te stappen en te gaan staan voor wat ik kan betekenen voor anderen.

En toeval of niet, maar er zit ineens veel meer beweging in mijn leven. Nu ik mij overgeef aan de stroom van het Universum, stroomt het aan ideeën en aan nieuwe contacten en kansen. En ook daarin heb ik mijzelf toegestaan mijzelf de ruimte te geven ze te volgen en het de tijd te geven om te gaan ervaren wat het me mag gaan brengen.

Er is zo veel meer in beweging op dit moment en er ontstaan ineens veel meer verbindingen. Het lijkt wel alsof ik door mijn vergrootte overgave aan de kracht en wijsheid van het Universum mij tegelijkertijd ook heb opgesteld voor heel ander stromen van energie, van leven, van kracht en kansen.

Ook jij kan die stappen gaan zetten. Ook jij kan die keuze gaan maken om vandaag weer een stapje meer te gaan vertrouwen in de onvoorwaardelijke steun en liefde van het Universum. Zij wil je dragen, steunen en optillen naar jouw meest optimale versie van jouzelf en je leiden naar je meest optimale versie van je leven. Dus waarom zou jij jezelf daarin belemmeren en beperken?

Alleen maar omdat jouw ego tegensputtert? Dat doet die op allerlei vlakken omdat ook jij jouw ego opnieuw mag opleiden naar zijn nieuwe rol.

Alleen maar omdat je dan een ander pad volgt, dan de gebaande paden? Maar hoe denk je dat die gebaande paden ooit zijn ontstaan? Juist doordat ooit iemand had besloten om het te proberen en daarna nog een en nog een.

Totdat het uiteindelijk een van de hoofdwegen wordt in ons aller leven. Want wie je ook bent, waar je ook woont en wat je ook hebt meegemaakt en gedaan of niet gedaan, het Universum is er altijd. Ook voor jou. Juist ook voor jou.

Maar het is aan jou in hoeverre het Universum jou echt kan steunen. Hoe bewuster jij daarin instaat, hoe meer jij je bewust overgeeft aan haar wijsheid, liefde en kracht, hoe meer jij kan bereiken. Niet alleen voor jouzelf, maar ook voor jouw leven en jouw wereld. Dus wat wordt jouw keuze?